


| Camera Magazine nr. 125 |
|
|
|
|
No translation available. Â
Roderwolde, NederlandHet is koud, verschrikkelijk koud. Aan het einde van de dag schiet de temperatuur naar beneden en de weersvoorspellingen spreken over -20°C. Extreem voor Nederland, maar oh, zo mooi. Zeker als er zoals nu een mooie laag sneeuw ligt en we kunnen genieten van een mooie avondlucht. Ik sta naast mijn statief mijn benen warm te trappelen. Handschoenen aan, muts op, meerdere lagen kleding en hopen dat je de sluiter nog in kunt drukken. Mijn camera geeft overigens geen kick. Die werk gewoon, zoals het hoort. Terwijl de zon verder richting de horizon zakt, wacht ik zoals altijd op het mooie licht. Er ontstaat al wat koude mist die de sfeer nog een extra dimensie geeft. Een gouden gloed verspreidt zich over het landschap en maakt van iets simpels als een landweggetje in de weilanden een prachtig wintertafereel. Hier leef ik voor. Ik heb het al zo vaak gezien en iedere keer verbaast het me weer. Hoe de juiste omstandigheden en vooral het juiste licht iets heel gewoons om kan toveren tot iets heel bijzonders. Terwijl ik belicht moet ik oppassen dat mijn grijs-gradatie filter, die ik gebruik om de felle lucht iets tegen te houden, niet beslaat en direct bevriest. Een half uur later voel ik mijn vingers niet meer en is het mooi geweest. Terug naar de auto, verwarming op 10..Twee weken later is de dooi ingetreden. Het regent en alles is grauw en grijs als ik toevallig langs dezelfde plek rijd. Niets herinnert nog aan die ene winteravond. Ik lach en weet hoe het er uit kan zien. Met het juiste licht.. Hét licht Het is een zoektocht die nooit ophoudt en die iedere landschapsfotograaf zou moeten ondernemen. De nooit aflatende zoektocht naar het mooiste licht. Iedere fotograaf heeft het erover. Men heeft getracht het te beschrijven in verhalen en gedichten. Maar wat is het nu? Ik moet je het antwoord ook schuldig blijven. Maar ik kan het wel proberen uit te leggen aan de hand van de ideale foto. De ideale foto is voor mij een foto waarin drie factoren, namelijk 1)het onderwerp, 2)de juiste omstandigheden en 3)het juiste licht, perfect bij elkaar komen en elkaar versterken. Valt één weg, dan doet dat afbreuk aan de foto. Hoeveel, hangt af van hoe krachtig de andere twee factoren zijn. Een foto van een ree in een weiland is niet meer dan een foto van een ree in een weiland. Voeg er mooie omstandigheden zoals mist of sneeuw én het juiste licht aan toe en je hebt een foto die je je leven lang met je mee draagt. Dit keer dus geen rijtje met tips. Noem het maar punten om eens goed over na te denken:
Veel succes met je zoektocht! De volgende keer gaan we het hebben over het breken van de regels.
Le Marche, ItaliëHet is warm, te warm voor mijn smaak. Overdag is het ruim 35°C en zit er niet veel anders op dan de schaduw, het zwembad of de airconditioning van de auto op te zoeken. De avond brengt eindelijk een beetje verkoeling. Het is augustus en ik zit diep in Le Marche in Italië. Glooiende heuvels, olijf- en wijngaarden en kleine authentieke dorpjes domineren het landschap. Ik sta bovenop een heuvel en wacht. Ik wacht op het mooie licht. Die kleine momenten waarbij de kleuren even hun piek bereiken, de gloed in de lucht zich lijkt uit te rekken en de wereld net even mooier maakt. De heiige atmosfeer weerkaatst de kleuren en warme tinten verspreiden zich over het dal. De kleur in de lucht bereikt zijn climax. Ik zoek naar dat ene moment waarbij de details van het landschap nog goed te zien zijn en de lucht op zijn mooist is. Het is balanceren op een dunne draad. Net even erover en de contrasten worden te hard, net eronder en de sfeer is weg. Door omstandigheden moet ik het doen zonder statief en kies voor een maximaal diafragma. Scherpte-diepte is in deze omstandigheden toch irrelevant maar bewegingsonscherpte is funest. Een paar minuten later is het weer over. Gelukkig eten ze in Italië laat. Volgende keer gaan we het hebben over: het breken van de regels Add this page to your favorite Social Bookmarking websites |